Το ορυχείο θηραϊκής γης της Μεσαριάς λειτουργούσε δυτικά του ομώνυμου
οικισμού, σε υψόμετρο 150-200 μέτρων, και καταλάμβανε συνολική έκταση 98
στρεμμάτων. Η πρώτη εκμετάλλευση του χώρου πραγματοποιήθηκε από τον
Θεόδωρο Αλεφραγκή τη δεκαετία του 1920-1930. Το 1936 το ορυχείο πέρασε
στην ιδιοκτησία του εφοπλιστή Μιχαήλ Καραγιώργη, και το 1982 η λειτουργία του
τερματίστηκε οριστικά, στο πλαίσιο μη χορήγησης νέων αδειών εξόρυξης (Νόμος
669/77). Από τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις του ορυχείου διασώζεται το
«μπελεδί» (κόσκινα διαχωρισμού και κατηγοριοποίησης του υλικού), τα σιλό
αποθήκευσης σε διάφορα υψόμετρα του γκρεμνού, κτήριο μηχανολογικής
εγκατάστασης και η σκάλα εκφόρτωσης. Στην έκταση εξόρυξης έχουν
αποκαλυφθεί σημαντικά αρχαιολογικά κατάλοιπα της προϊστορικής περιόδου
(εκτεταμένο μεσοκυκλαδικό νεκροταφείο και κινητά ευρήματα κεραμικής,
υπολείμματα οστών καθώς και τμήματα απολιθωμένων φυτών).