Το ορυχείο θηραϊκής γης της Μεσαριάς λειτουργούσε δυτικά του ομώνυμου οικισμού, σε υψόμετρο 150-200 μέτρων, και καταλάμβανε συνολική έκταση 98 στρεμμάτων.

Η πρώτη εκμετάλλευση του χώρου πραγματοποιήθηκε από τον Θεόδωρο Αλεφραγκή τη δεκαετία του 1920-1930.

Το 1936 το ορυχείο πέρασε στην ιδιοκτησία του εφοπλιστή Μιχαήλ Καραγιώργη, και το 1982 η λειτουργία του τερματίστηκε οριστικά, στο πλαίσιο μη χορήγησης νέων αδειών εξόρυξης (Νόμος 669/77).

Από τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις του ορυχείου διασώζεται το «μπελεδί» (κόσκινα διαχωρισμού και κατηγοριοποίησης του υλικού), τα σιλό αποθήκευσης σε διάφορα υψόμετρα του γκρεμνού, κτήριο μηχανολογικής εγκατάστασης και η σκάλα εκφόρτωσης.

Στην έκταση εξόρυξης έχουν αποκαλυφθεί σημαντικά αρχαιολογικά κατάλοιπα της προϊστορικής περιόδου (εκτεταμένο μεσοκυκλαδικό νεκροταφείο και κινητά ευρήματα κεραμικής, υπολείμματα οστών καθώς και τμήματα απολιθωμένων φυτών).